Rebecca Marino jest kanadyjską profesjonalną tenisistką, której kariera miała swoje wzloty i upadki z powodu różnych czynników, w tym problemów zdrowotnych i osobistych. Urodziła się 16 grudnia 1990 roku w Toronto, ale dorastała w Vancouver. Marino zaczęła grać w tenisa w młodym wieku i szybko zaczęła odnosić sukcesy na poziomie juniorek.

Profesjonalną karierę zaczęła w 2008 roku, a jednym z jej najważniejszych osiągnięć było dotarcie do finału Monterrey Open w Meksyku w 2011 roku, co pomogło jej awansować w rankingu WTA. W lutym 2011 roku znalazła się na najwyższym w swojej karierze 38. miejscu w światowym rankingu singlowym WTA. Marino miała również osiągnięcia na poziomie ITF, wygrywając kilka turniejów.

Jej trenerem przez pewien czas był Simon Larose, były kanadyjski tenisista. Jednakże w lutym 2013 roku Rebecca ogłosiła, że robi przerwę od zawodowego tenisa, co było spowodowane problemami zdrowotnymi i psychicznymi, w tym depresją. W 2014 roku ogłosiła zakończenie kariery, jednak w 2018 roku powróciła na korty, zdobywając kolejne tytuły ITF i ponownie próbując swoich sił na turniejach WTA.

Jeśli chodzi o życie osobiste, Marino jest znana z tego, że dość skutecznie oddziela życie prywatne od zawodowego. Informacje o jej rodzinie i życiu miłosnym są raczej skąpe, co pozostaje w dużej mierze prywatną sprawą zawodniczki.

Interesujące fakty na temat Rebecci Marino obejmują to, że wcześniej interesowała się wioślarstwem i brała udział w tego rodzaju zajęciach rekreacyjnie. Jest także miłośniczką literatury i uciekając od presji zawodowego sportu prowadziła klub książki dla swoich przyjaciół. Marino wykazuje się również ogromną odwagą i siłą charakteru, podejmując decyzję o ponownym rozpoczęciu kariery po kilkuletniej przerwie.

Jej historia jest inspiracją dla wielu młodych sportowców, którzy mierzą się z przeciwnościami losu zarówno na kortach, jak i poza nimi.